ХОЛАНГИТ (юн. chole — ўт ва anderon — томир) , ангиохолит — ўт йўлларининг яллиғланиши. Холангитни, одатда, ичак таёқчаси ва б. микроблар қўзғатади. Кўпинча холецистит, ўттош касаллиги билан бирга кечади. Инфекция ўт йўлларига ўт пуфаги, меъдаичак йўли, меъда ости безидан ва лимфа, қон орқали тушиши мумкин. Шунингдек, ўт йўли мотор функциясининг бузилиши ёки тош пайдо бўлиб, ўт тўхтаб қолиши ҳам Холангитга сабаб бўлади. X. катарал, йирингли ва некротик бўлиши мумкин. Кечишига кўра, ўткир ва сурункали X. фарқланади.
Ўткир Холангитда беморнинг эти увишиб, вақтвақти билан иситмалайди, кўп терлайди, оғзи тахирлашиб, қусади, ўнг қовурға ости оғрийди. Жигари шишиб, териси сарғаяди, кичишади. Сурункали X. кўпинча ўткир Холангитдан сўнг вужудга келиб, белгилари холециститга ўхшайди. Бунда кўз оқлари сарғайиб, ўнг қовурға ости доим оғриб туради, беморни дармони қуриб, вақтвакти билан эти увишади, тез чарчайди. Кўпинча жигар ва талоқ шишади. Баъзан X. оқибатида перитонит, жигар циррози, панкреатит ва б. келиб чикиши мумкин.
Даво беморнинг умумий аҳволи ва касаллик белгиларига қараб олиб борилади, парҳез буюрилади.